Einde winter

Ziezo! We zijn alweer een week terug van een wel zeer luie vakantie. Meer dan genoeg opgeladen voor het seizoen wat komen gaat.
Ja, mijn eerste werkdag, vorige week maandag…ik dacht, ha, kantoor inrichten. Nou, me neus. Niks inrichten, ze zijn nog niet klaar daarboven. (Beneden ook niet trouwens). Dus…dan de haven maar in. We zijn dus begonnen met steigers te schrobben, en de omgeving toonbaar te maken. Electra en water is inmiddels weer aangesloten. Maar ja, we kunnen nog niet los. En dat was wel de bedoeling: eind maart stond het gepland. Als je open wilt, dan moet je in ieder geval de douches en toiletten klaar hebben. En dat is niet het geval. Maar: het schiet echt wel op hoor, ze doen puur hun best en voor de Paas komt dat gedeelte wel af. De Havensuper is zo goed als af, dus dan kan ook dat worden ingericht.
Wat ons ‘Harbour Control’ betreft: ook komende week kunnen wij niet inrichten. Wij hopen dus de week voor de Paas. Het zal wel weer improviseren worden (zijn we gewend), met een geldbakje als kassa – en geen PIN/telefoon/Internet. Nee, dat zal ‘m niet worden. Misschien in Mei, we zullen wel zien. Aan ons zal het niet liggen in ieder geval. Wij staan echt te popelen om de haven open te gooien, want het heeft nu wel lang genoeg geduurd.
Er staat nu in ieder geval wél een datum, en hoe dan ook, die houden we aan.
Het wordt vrijdag de 10e. Goede Vrijdag dus.
Ja, dan begint het weer. Tot eind oktober aan één stuk. En dan maar hopen dat alles gladjes verloopt.
Heb er zin in hoor!

Nog een kleine twee weken dus.
Ik doe hieronder een paar photootjes van vorige week en van vanochtend.

Dsc00434
Overal zand, stenen onkruid, rotzooi…we kunnen dan wel niet ons kantoor inrichten, maar er blijft genoeg te doen in de haven. 

Dsc00431a
Nog steeds zijn ze bezig met de havenmond. (Nee, niet verbreed helaas.)

Dsc_1987a
Op de korte kant van de werkhaven is het nog niet bepaald seizoenklaar.

Dsc_1977a
Even het gebouw rond. Rechtsbeneden is de supermarkt, rechts in het portiek komt de snackbar.

Dsc_1978a
Een kijkje in de ruimte van de super.

Dsc_1979a
Beneden het sanitaire gebeuren, boven: ons kantoor. Het is wel vanaf hier te zien dat er nog heel wat moet gebeuren. Maar het kan.

Dsc_1980a
De zuidkant.

Dsc_1981a
Ook van de oostkant kan je goed zien dat ‘opening eind maart’ echt niet gehaald wordt.

Dsc_1982a
Daar komt de afspuitplaats.

Dsc_1983
De havenmond.

Dsc_1984a

Dan zijn we weer even ‘bij’ – toch?
Ja, en komende week hebben we mooi weer. Voor het buitenwerk is dat erg prettig. Afgelopen week was het afzien hoor (op dinsdag na dan). Windkracht 8 met regen, brrr… en dan kom je net van Curacao he, met 30 graden.

Het worden twee spannende weken! Tot gauw!

Curacao

Ik zeg u allen gegroet vanaf een overzees gebiedsdeel!

Twee weken Curacao, waarvan de tweede helft net is ingegaan. Het is maar goed dat er binnenkort een einde aan de pret komt want o, o, dit komt niet goed. Door de warmte – elke dag 28 – 30 graden – word je zo ongelooflijk LUI…..je móet er gewoon aan toegeven. Ok, een paar baantjes in het zwembad, of in de zee, maar voor de rest is het zitten en liggen. Nooit geweten dat we zo veel en zo lang konden slapen. Bijna klokje rond ’s nachts en dan is het ’s middags alweer siësta. Ik had me voorgenomen om de sportieve bink uit te hangen (mountainbiken, veel lopen en zwemmen) maar al snel kom je erachter dat dat gewoon niet te doen is. Het gaat hier van de poco-poco en mañana.  Zo kan ik mij er met moeite toe bewegen om een paar regels te bloggen. Eén ding is zeker: je komt hier helemaal tot rust. Het is hier standaard elke dag 28-30 graden met zon dus wie doet je wat. En helemaal als je in dit paradijsje van mijn zus verblijft…leuke appartementen met airco en een zwembad voor de deur. Ik maak geen reclame hoor 😉 maar mócht je eens naar Curacao gaan dan raad ik bij deze Kas di Ala aan.

Zo, nu snel uitrusten want ik heb me alweer veels te druk gemaakt.
Daarom nu nog een paar Caribische photootjes en dan zou ik zeggen: tot volgende week, tot Vlieland!

Ayooooo!!!

Dsc01517
Net aangekomen op Hato, met ‘koude kleren’ aan. Dit is echt afzien….

Dsc01602
Maar eenmaal in het paradijsje ben je al snel de ontberingen vergeten. Het zalige niksdoen kan beginnen!

Dsc01582_2
Natuurlijk wordt het eiland ook verkend. Hier staat Atty voor een reusachtig cruiseschip. Bijna elke dag ligt er wel één. (Hoeveel havengeld zouden ze rekenen…)

Dsc01588
Je zal zo’n apparaat in de werkhaven hebben liggen zeg… En wij vinden de Prins Willem Alexander al groot.

Dsc01586
Verplicht vakantiekiekje met Atty.

Dsc01659
..en de ruige noordkust. Hier krijg ik bijna een plens over me heen.

Dsc01725
Mag niet ontbreken op het programma: het Seaquarium.

Dsc01754
En vaak zie je leguanen op je erf. Eerst schrik je je de beroerte, maar naderhand vind je het heel gewoon. Ze horen er gewoon bij.

Wie deed de boekhouding van de haven voordat ze Kas di Ala overnam..? En wie zorgde er mede voor dat ik op de haven kwam te werken? Precies, onze "Pum-Pum" Marianne. (Aldus is er tóch een lijntje). Zij laat alle oude bekenden, bij deze, hartelijk groeten. "En kom gerust eens langs"…(Jaja, geen reclame he… 🙂 )
Dsc01648
Atty, Marianne en Jikke.

Tropische vooruitzichten

Dag dag!

Even snel de ontwikkelingen:
1. Gisteren is er begonnen met baggeren (onze Urkse vriend Gerard van de Aquanaut, weet u wel).
2. De haven is ook daarom nog steeds gesloten voor alle vaart. (Tot nader order, zie website).
3. Wij doen echt ons uiterste best om 1 april los te gaan.

En dat was het. Het zal allemaal wel loslopen. Zonder mij dan, want…ik ga morgen met mijn geliefde op vakantie naar een ander eiland, nee geen Terschelling, maar Curacao!  (www.kasdiala.com) JAWEL! 🙂 Dus even twee weken geen havennieuws (nou was er toch al weinig te melden). Hoewel…misschien kan ik het toch niet laten en blog ik wel vanuit me legstoel onder de wuivende palmen, want a) ik neem de laptop mee en b) me zus heeft draadloos internet daarzo. Als er dus nieuws te melden is dan kan ik zelfs ook nog de site aanpassen (na de vakantie wil ik de site trouwens helemaal updaten, want het is nu wel heel summier allemaal). En na de vakantie zitten we gelijk weer in het werkritme van het seizoen, ik ben dan dermate uitgerust – ik bedoel, ik verwácht dan uitgerust te zijn 😉 – na twee weken Zwitserlevengevoel, dat ik er tot november vol tegenaan kan gaan. Heb er wel weer zin in ook.  Maar HO! Daar wil ik nu even niet aan denken, want!…. De noordoostpassaat, de tropische zon, de witte stranden, de azuurblauwe zee en de wuivende palmen…dát wacht ons de komende weken.
Het kan slechter… 🙂

Het gaat u allen goed en tot later! 🙂