Vol

Wij noteren het volgende voor de annalen 2009: maandag 13 juli –> eerste dag volle haven van het zomerseizoen.

Ja, het zat er nu echt aan te komen, je voelde het gewoon aan je theewater. Vanaf zaterdag was ook het midden van het land vrij, we hadden mooi weer, gunstig tij, er lagen al zo’n 240 bootjes in de haven, dusx85En ja hoor, het stroomde als vanouds naar binnen en al snel moesten we de Brandaris bellen. Gelukkig maar, want als we nu niet vol zouden raken dan hadden we een probleem. Dan was het toch de recessiex85of we zouden te duur zijnx85of we deden iets verkeerd, geen idee. Maar zie, het komt allemaal goed, beetje later dan verwacht, dat wel. Geeft niet.
Maar wat ons toch wel had verrast was de bruine vloot. Bruine vloot? Zeg maar gerust bruine armada! In files dreven ze voor de deur. ‘s Avonds telden we totaal 32 stuks in de voorhaven, volgens mij een record. Wat ze toch allemaal tegelijk deze kant op liet drijven. Je krijgt er geen hoogte van.

Maar goed, we zitten vanaf nu dus dik in het seizoen en normaalgesproken vanaf nu elke dag vol tot half augustus met het einde van de noordelijke vakantie. Nou ja, vól..niet continu natuurlijk, want er is altijd wel beweging in uitgaand en inkomend verkeer. Tot zegmaar een uur of één blijven die rode vlaggen hangen en komen er geen jachtjes binnen, er is alleen maar eenrichtingsverkeer naar de uitgang. Als er geen beweging meer in zit, bekijken we de vakken en pas als we de boel georganiseerd hebben en alles netjes en opgeruimd ligt, halen we die vlaggen weer naar beneden en dan kunnen we ze weer welkom heten, tot het moment bereikt is van vol=vol, dan gaat er weer een telefoontje naar de Brandaris en worden de vlaggen weer gehesen. Op onze website (waddenhavenvlieland.nl) hebben we een tekst geplaatst met ‘wat te doen als de haven vol is’. Voor alle duidelijkheid dus maar, want we worden de hele dag plat gebeld met steeds dezelfde vraag. We worden zoveel gebeld dat we het eigenlijk niet aan kunnen. In feite kunnen we alleen al daarvoor een telefoonmiep in dienst nemen. Maar dat is natuurlijk van de zotte, dus we hopen dat ze eerst even onze site bekijken alvorens ze uitvaren.
Over Internet gesproken, het lijkt trouwens wel of tegenwoordig iedereen een laptop aan boord heeft met draadloze internetontvangst, want onze KPN-kaartjes vliegen de deur uit hier. We moeten aan de lopende band bijbestellen. En je kan ook merken dat, zodra het wat minder weer is, de verkoop van die hotspotkaartjes enorm toeneemt. Dan wordt er dus in de hele haven gesurft. Merken we ook wel aan de balie, veel minder vragen over het weer dan andere jaren, en dat is een goede zaak want op een gegeven moment was ik net Pelleboer. Wat doet de wind in de Duitse Bocht over twee dagen, zulke vragen ongeveer, en daar hebben we dus geen tijd voor.

Over het weer gesproken (weer een bruggetje): IDEAAL!! Echt geweldig, zo’n regendag. Zo eentje als vorige week vrijdag de 10e. Windkracht 8, lekker veel regen erbij (goed voor de natuur) en heerlijk fris temperatuurtje. Ik vind eigenlijk dat ze elke week zo’n dag mogen invoeren. Waarom? Nou, vanwege het RUSTmoment. Met andere woorden: geen beweging in de haven dus je kunt je in alle rust bezighouden met de onafgedane zaken op kantoor en dergelijke. De correspondentie, de administratie, al die dingen die altijd maar bleven liggen in de bak ‘komt later wel’. Goh wat kan je veel doen op zo’n dag…
Nou lag het vorige week aardig verwaaid hier, met een briesje van 5 of meer blijft met name het zegmaar babyboomerpubliek veilig in de comfortabele box liggen en nu zou je denken van: goh wat zielig, maar nee hoor. Aan de balie vertrouwden ze me toe dat ze met toevallig met plezier verwaaid lagen. Want nu hadden ze alle tijd om het eiland te verkennen (‘goh – we wisten niet dat Vlieland zo mooi was’) en in de box ligt het toch wel verdraaid lekker (hee, waar hebben we dat eerder gehoordx85). Die mensen komen dus weer terug, dat is zeker. We mogen volgend jaar wel weer gaan uitbreidenx85.

Maar nu draaien we dus volle havens en ja..allemaal leuk en aardig, maar geef mij maar zo’n haventje van de laatste weken. Kan je met twee man prima behappen, maar nu is het gewoon veel te massaal. We leven niet, we wórden geleefd. We werken van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds continu met z’n drieën en je hoopt maar dat alles goed gaat. Het ís dat je weet dat deze gekte over een maand alweer afloopt, anders is het voor een normaal mens niet te trekken. En de mensen lijken te denken dat je zeeën van tijd hebt omdat we zo relaí over schijnen te komen..nou vergeet het maar. We hebben 300+ boten in de haven en zo’n 1000 gasten, een heel dorp zegmaar, dus een praatje pot hier en daar schiet er vaak bij in. Hoe graag we ook zouden willen, want er liggen nogal wat vaste gasten in de haven die we eigenlijk wat meer aandacht willen geven, maar dat wordt in deze tijd, de ‘badtied’, gewoon heel moeilijk.

Over vaste gasten gesproken (ha, weer een bruggetje)x85vele gasten komen elk zomerseizoen weer. Momenteel vooral gezinnen. Dus die mensen staan opeens voor m’n neus en dan gebeurt het nogal eens dat ik een bekend gezicht zie, maar de naam of de bootnaam komt dan net niet bovendrijven. (Het zal wel aan de ouderdom liggen). Dan verschijnt er een persoon aan de balie en die zegt gelijk van ‘HEEEE ouwe reus alles goed, wat een paleis hebben jullie hier zeg, en wat een uitzicht nounou!’ En dan valt het kwartje niet gelijk bij mij. Terwijl ik mijn bandje met standaardtekst afspeel (‘goh zijn jullie daar weer, LEUK, ja hier alles goed, en met jullie, beetje goed de winter doorgekomen?) draaien de grijze cellen hierboven overuren, en dan maar hopen dat de naam mij plots invalt. Maar nee, het blijft dan bij ‘verrek-wie-is-dat-ook-alweer’. En dan lijkt het zo dom om de naam van de boot te vragen – maar dan doe ik dat toch maar anders hebben we een administratief probleem. Deze tijd gebeurt dat bijna dagelijks (het zijn er ook zoveel, je kan er wel gek van worden), sta je vijf minuten met iemand ouwejongenskrentenbrood te spelen terwijl je geen idee hebt wie dat is. Andersom kennen ze je allemaal. Ik fietste vandaag zelfs incognito (vrijetijdskleren) in de Dorpsstraat. Opeens: ‘HEE HAVENMEESTER’. Ik omkijken, wie zou dat wezen, o die zeker: ‘HE HOI’ en snel doorfietsen. Geen idee! Al sla je me dood.

Over dood gesproken (nou hou ik op met die bruggetjes), onze fameuze webcam. Laten we het daar eens over hebben, waar blijven toch die mooie beelden. Welnu: de webcam is geconfisceerd door onze gemeente. Jazeker. Waarom? Ze willen ‘m richten op hun tankstation achter het havenkantoor, als beveiligingscamera zegmaar. Ja, dat vind ik best sneu voor ons. Maar krijgen we dan een vervangende webcam? Tja ik heb gehoord dat onze voorzitter zich bezighoudt met een nieuwe cam (het kost wél geld allemaal) dus wij zijn in goede hoop.

Okee, en nu nog een paar photootjes:

Gisteren ff wat boodschappen gedaan en bij terugkomst kom je vanzelf langs de haven, was
wel benieuwd hoe het erbij lag vanaf het dek. Dus hieronder een serie plaatjes daarvan.

Gezophaven2_2

Gezophaven3_2

 

Gezophaven4_3


Gezophaven5_3



Gezophaven6_2


Gezophaven7

Gezophaven8

Gezophaven9

In de haven is het best gezellig. Dat ‘knusse’ is best wel gebleven vind ik. Vanaf de loopsteiger – correctie: de Dick Vissersteiger – kunnen de kindertjes krabben vangen.

Haven14709c 
Haven14709d 

Haven14709b 

Haven14709e
Zomaar een paar plaatjes van de volle haven.

Haven14709a
Dit was afgelopen maandagavond. Record aantal charters in de voorhaven.

Tot de volgende keer!







De opening

Aloha vanaf een heet Vlieland!

De hele week stond ik al in de startblokken voor het blogje, maar door het mooie weer lukte het gewoon niet. Was alleen ’s middags vrij en dan ga je niet binnen zitten. Nu dan maar even want anders is het allemaal oud nieuws (is het toch al). Zelfs voor Vlie is het nu zo heet buiten dat het niet uit te houden is.  Momenteel zelfs 28 graden in de schaduw! Dat zijn Limburgse temperaturen! Gelukkig zijn er buien onderweg en is het maximum morgen weer een normale 21 graden. Het voordeel van Vlie is dat het water vlakbij is – je bent altijd binnen 10 minuten op het strand of aan de Waddendijk. ’s Zomers zit je hier gewoon het beste (de andere jaargetijden ook 😉 )
Tot zover Pelleboer.

Nu even in mijn geheugen graven over afgelopen week.  Wat is er gebeurd allemaal…oja! De opening! We zijn vorige week vrijdag opengegaan, hetgeen betekent dat de haven aan ons is overgedragen en dat alles nu klaar is hoort te zijn. En, was het gezellig, de opening? Nou…kweenie. Heb er weinig van meegekregen. Natuurlijk urenlange toespraken van de hotemetoten hoogwaardigheidsbekleders en ja, wat was er verder…oja, het zeemanskoor verzorgde nog een klein optreden. Maar wat ik zeggen wil: het liep dermate aan in de haven dat wij als personeel zijnde geen tijd hadden om ons met de opening bezig te houden. Er kwamen een kleine honderd jachtjes binnen die middag, dus je zou bijna willen zeggen dat wij nogal populair zijn. Echt waar: al twee weken hebben we zo rond de 200 boten liggen en dat hebben we nog nooit beleefd. En ok, het is steeds geweldig weer, maar we vergelijken met Terschelling en we zien het daar steeds één-twee dik liggen. Kijk maar: Terschelling_webcam
Stelt dus helemaal niks voor.
Vergelijk het eens met deze:
P1010002a
Dit zijn er zo’n 200. Zo was het dus afgelopen week, elke dag maar weer.

Het ligt dus niet alleen aan het weer, laat dat duidelijk zijn. En we merken het aan de reacties in de haven…sommigen hoppen even naar Terschelling, maar de volgende dag zie je ze weer hier in de haven. Het schijnt hier nu eenmaal veel lekkerder te liggen. Plus het strand is op een steenworp, we hebben een supermarkt in ’t gebouw, downtown Vlieland is op 10 minuten loopafstand, het verkoelende bos ligt direct aan de haven, leuke havenmeesters 😉 …wat wil een mens nog meer. Ik zou het niet weten, dus wat zou je dan nog op Terschelling moeten zoeken. Disco’s, jongerenacampings en café’s. Ok, daar zijn wij niet goed in. En dat willen wij graag zo houden!
Maarre…de opening dus. Veel toespraken en de officiële opening ging gepaard met het afsteken van groen-witte vuurpijlen die rood bleken te zijn. En steiger A heet tegenwoordig de Dick Visser steiger, naar onze voorzitter. Een hele eer! Uiteraard opperen wij, als personeel zijnde, ook voor naamgeving van de volgende steigers: steiger L voor der Lambert, steiger C voor der Cornelius en steiger I voor ikke 🙂
Verder hadden wij vernomen dat er na de plechtigheden van de opening een gezellige BBQ werd gehouden op terras van de Dining. Ook dat ging volkomen langs ons heen. Maar niet getreurd: de voorzitter oreerde dat wij binnenkort een eigen feestje krijgen. Ik ben zeer benieuwd…

Ik heb enkele photootjes geschoten van het gebeuren:

1
Hier overhandigt de burgemeester, de binnenkort naar Stadskanaal (of all places) vertrekkende Baukje Galama een brons kunstwerk aan onze onlangs geridderde voorzitter Dick Visser.

2
Gedeputeerde mevrouw Schokker. Toespraak nummer zoveel.

3
Dus nog één keer: nooit meer steiger A, maar de Dick Visser steiger.

4
De Brandaris was hiervoor reeds ingelicht: schietoefeningen in de Vlielandse haven door Notabelen.

4a
(Even klik doen voor groter formaat) Het zou groen-wit moeten zijn (Vlielandse vlag) maar het is rood. Desalniettemin is de haven hiermee geopend.

5
Na dit alles wordt het glas geheven.

6
Na afloop een hapje en een drankje (mooie haven hebben we toch!)

Meer plaatjes hier.

Afgelopen maandag was ik jarig (dank u wel) enne….deze keer heb ik het superstil gehouden want ik heb het één keer meegemaakt dat ik me versprak en de volgende dag had ik dus geen leven meer.  En het is nog gelukt ook. Bijna, bijna ging het fout. Ger van de Allegro meldde zich op kanaal 12 met de hartelijkste felicitaties…ONEEEEE dacht ik, de hele haven hoort dit. Ik ben weg! Maar gelukkig was het blijkbaar nog te vroeg in de ochtend en slechts weinigen hadden het havenkanaal standby. Door het oog van de naald. Nee, als je goed je verjaardig wilt vieren, dan moet je in de wintermaanden jarig zijn, want iedereen is toch veels te druk nu.

Morgen barst het hoogseizoen los. Aan één kant jammer, want we hebben NU leuke haventjes, goed te behappen. Je hebt nu nog persoonlijk contact met je gasten, maar dat is zodirect niet meer te doen. Met 300+ boten kan je dat vergeten. Zes weken volle bak, crisis of niet. De eerste langkampeerders hebben zich trouwens al gemeld: ‘doe maar drie weken’-hoor ik aan de balie. Nou dan weet je het wel.

Wij duiken nu het hoogseizoen in. Wens ons maar sterkte…

Tot binnenkort!

Aftellen…

Gegroet wederom.

We draaien havens momenteel om ‘u’ tegen te zeggen. Vorige week lagen we voor zegmaar tweederde vol. Dan zoek je altijd naar een oorzaak, en dan kom je natuurlijk uit op het feit dat iedereen graag in onze mooie nieuwe haven wil liggen. En dat ligt lekker hoor! Ik hoor het steeds vaker aan de balie: ‘wij zijn altijd Terschellingvaarders geweest, maar nu komen we hier want het ligt bij jullie toch wel heeeeel lekker!’ Ja zeg, natuurlijk. Dat zij-aan-zij gedoe daar op Terschelling dat is niet meer van deze tijd, dat gestamp op je boot steeds van jan en alleman, en dan lig je tien dik en dan moet je als een aap klauteren om naar je bootje te komen…nee, dat moet je gewoon niet meer willen. Hier lig je als een vorst in een fraaie box met gratis stroom ook nog en je loopt op award-winning steigers van zwaar topkwaliteit met alle faciliteiten bij de hand, wat wil je nog meer. Ik zou het niet weten. Vandaar dus dat wij het drukker hebben dan normaal, en ‘normaal’ in juni betekent 50-100 jachtjes, maar nu deze week hebben we er gemiddeld 150, een half haventje zoals wij in vakjargon zeggen. En vorige week gemiddeld 200! Jazeker. Allemaal dankzij de nieuwe haven en ook wel het mooie weer natuurlijk. Een enkeling opperde dat dat rare festival op hoe-heet-dat eiland ook alweer, daar debet aan kon zijn. Voor een deel ga ik daar in mee. De jachtjes die daar niet terecht konden, gingen ‘maar’ naar Vlieland. Dat waren notoire Terschelling-gangers die nog nooit op Vlie waren geweest. Hier in de haven gingen hun ogen open en hup, we hadden er weer vaste gasten bij. Terschelling? Verleden tijd. Wij gaan voortaan naar Vlieland!

We hebben het inderdaad zo druk als kleine baasjes, want de Grand Opening is a.s. vrijdag de 26e en er moeten nog heel wat dingen in korte tijd gebeuren, zoals de vlaggenmast, de glazen windschermen rond het terras boven, kantoormeubels, stellages, en allerlei andere ‘puntjes-op-de-i-‘ zaken. Vrijdag moet dus alles klaar zijn en dan kunnen we met een gerust gevoel het seizoen in.

Is er nog wat spannends gebeurd de afgelopen week….nou, in ieder geval geen voertuigen c.q. rijwielen te water. Het was wel bingo zeg, de laatste tijd. Achtermekaar de plomp in, het moet geen gewoonte worden zeg!(beetje overdrijven mag ;-). Op het eiland hadden we dit weekend het Dweilfestival – een jaarlijks terugkerend evenement met vele dweilorkesten , supergezellig! En de Zonnewende (de langste dag) hadden we zondag, en dat vieren we bovenop het vuurtorenduin met de fanfare. Ook al traditie.  En het ‘rondje Vlieland’. Dat is: 47 kilometer lopen, de naam spreekt voor zich. Voor geoefende lopers, anders hoef je er echt niet aan te beginnen. Ik wil volgend jaar ook meedoen, ben al druk aan het oefenen met Atty. Maar dat is dus allemaal in hetzelfde weekend. En nog heel veel meer, kijk maar op de activiteitenkalender. Je verveelt je echt nooit hier, er is elk weekend wel wat te beleven of te doen.

In de haven hadden we de Prins Willem Alexander weer eens op bezoek, en dan praat je toch over een slordige 85 meter in onze kleine voorhaven. Nu hebben wij daar al twee jaar ervaring mee dus we wisten dat we steiger L aan de voorkant moesten opruimen, anders komt ie de hoek niet om. Eén van de weinige schepen die achterwaarts de haven invaren – het is wel een grappig gezicht eigenlijk.

Gisteravond was het eindelijk zover: we konden de stickers met de afmetingen op de steigerpalen plakken. Het was hoog water en we kregen assistentie van de KNZHRM (ben hier nog wat ouderwets, ik weet het). Nu weet iedereen waar ie aan toe is bij het binnenvaren. In feite hoeven we nu niet meer in het bootje om alles en iedereen een plek te wijzen. Volgens het boekje moet het nu zichzelf kunnen regelen. Gewoon doorvaren totdat je de steiger met je lengte tegenkomt, een box uitzoeken en vxf2ila huppekee.  Een kind kan de was doen. En vandaag was de eerste testcase en wat dacht je? Tóch weer 9 meter bavariaatjes in een 13 meter box, hoe bestaat het! Okee dan, toch maar weer het bootje in…(het lijkt wel of ze het erom dóen)…Maar niettemin, het maakt het allemaal makkelijker, hoe dan ook.

Nog een kleine twee weken en dan barst het hier los. Ik verwacht niet dat we gelijk in de eerste week al vol komen, maar dan toch zeker wel de tweede week. Het Noorden is het eerst aan de beurt met de schoolvakanties en daar moeten we het toch grotendeels van hebben. Half augustus beginnen de noordelijke scholen weer, dus dat betekent dat het daarna weer aardig rustig wordt bij ons. Zes weken lang dus…slechte weken onze echtgenotes/vriendinnen. We komen alleen thuis voor een snelle hap en de slaap, voor de rest hebben ze niets aan ons. Ok, ’s winters is het net andersom. Je moet er tegen kunnen en dat lukt niet iedereen. Havenmeester: een beroep met contrasten.
We worden de komende maanden dus geleefd, dat kun je wel stellen. Maar ziet: onze vakantiehulp Harry is gisteren gearriveerd, hoera! Dat betekent dat we een dag vrij kunnen nemen. Gelukkig wel, anders bestaat de kans dat je doordraait. We hebben ‘m gelijk in het bootje gezet en gelukkig was ie het nog niet verleerd.

We hebben op het kantoor een map liggen met punten ter verbetering. Ook wel het Klachtenboek genoemd. Ja, je hoort zoveel aan de balie, tips, aanmerkingen, klachten…we schrijven het direct op en gaan er later (of eerder) wat mee doen. Want uiteraard is niet alles gelijk perfect met zo’n nieuw gebouw. Ik noem bv. de afvoer van de douches. Dat is gewoon niet goed. Okee, goed punt, actie najaar. En zo zijn er nog meer. Bv. de onderste klep bij de afloop van de bruggen. Bleek spiegelglad bij regen. Dat was een prio, dus: anti-slip strips erop en klaar. En zo zijn er meer punten.
En zo gaan gaan we maar weer verder…

Okee, nu weer tijd voor enkele photootjes. Komen ze.
P1010001
De Prins Willem Alexander (van het Rode Kruis weet u wel) komt achterwaarts naar binnen.

P1010004
Met de nodige voorzichtigheid…

P1010007 P1010009

Ik krijg ‘m niet eens volledig op de foto, zo lang is ie (voor ons doen). Dan maar in tweeën.

P1010010

Nou hébben we eindelijk een mooie plek met uitzicht, krijg je zoiets voor je neus….! 😉


P1010012_2
We hadden een jachtje die water maakte. Gaatje in de romp. Wat doe je dan? Dan bel je Klaas Koe met de Manitoe en die helpt je uit de puree

.
P1010014

Het moment is daar: de stickers met de afmetingen worden bevestigd met behulp van de reddingsbrigade. Eindelijk!

Tot later maar weer!

Fiets 'm er in.

Weken/maandenlang zit ik tegen een blogje aan te hikken, in die zin dat er nooit wat spectaculairs gebeurt waar ik dolgraag kond van wil doen. Het is altijd maar hetzelfde. Zovan: het is mooi weer, zus en zoveel bootjes, dat en dat is bijna klaar maar dat nog niet…tja, allemaal mooi en aardig maar wat ik wil is actienieuws. Hart van Vlieland. Vlieland Vandaag.  VNN. Ofzo.  Vroeger had je nog eens een explosie in de charterhaven, of een boot die in de hens vloog.  En dit weekend werd natuurlijk wéér niks, want ik was buiten dienst – er was nl. een fanfareweekend en daarom was ik dáár en niet hier.

Totdat ik maandagochtend op kantoor kwam: ‘goh, dat was wat, he gister.’ Huh, watte…heb ik wat gemist. Ik weet van niks. Wat was er nou gebeurd….een Vlielander had zijn Landrover op de bodem van de werkhaven geparkeerd! Ja zeg! Niet te geloven…ik moet nog details horen, maar het schijnt dat de betrokkene zijn auto in z’n vrij had staan en dat ie zo hup de haven in dook. Er zat niemand in.
Maar goed, dat is nog tot daaraantoe, maar het gaat hierom: nu GEBEURT er eindelijk iets, BEN ik er niet!!!&^%$@  Erg!!
Dus ja, ik hoorde de verhalen aan de balie en ik wilde natuurlijk heel graag beeldmateriaal hebben van de hele actie. (De auto is opgedregd). Gelukkig meldde er zich iemand aan de balie die het opdreggen had vastgelegd en ik mocht die plaatjes gebruiken voor de blog. Hoera, heb ik tenminste IETS. Ondertussen baalde ik nog stevig vanwege het missen van de actie.
Na mijn dienst toog ik op de fiets naar de kop van steiger E en haalde aldaar de onderstaande photootjes op (met dank aan Hans Laarhoven van de ‘Polaris’):

Autotewater12
Klaas Koe-met-de-Manitoe dregt de onfortuinlijke Landrover op.

Autotewater23
Voorzichtig, dan breekt het lijntje niet.

Autotewater26
Gelukt…

Autotewater30
Daar is ie dan. Denk niet dat ie nog gaat rijden…

Nu zijn er 33 foto’s gemaakt en die zet ik niet allemaal op deze blog anders duurt het laden van de pagina te lang. Ik heb ze wel in een Google-albumpje staan, voor de gexefnteresseerden: klik hier.

Maar nu dan de moraal van het verhaal. (En dat is wel heeeel genant, en eigenlijk ben ik gek dat ik het nog plaats ook. Maar goed, dat is de straf).
We gaan terug naar de kop van steiger E. Ik had mijn fiets (mijn fiets – mijn broodwinning…ik doe álles met die fiets) geparkeerd aan de paal met de reddingsboei (zoals ik vaker doe) en was in de kajuit van de Polaris om de foto’s te bekijken. Opeens een vrouwenstem: ‘is hier de havenmeester?’ Ja hoor, hier ben ik. ‘ De fiets van de havenmeester is in het water gevallen!!’ Wat?! O nee he! Ik direct uit de boot, op de steiger. Me fiets! Me fiets in de plomp! Ik kon wel door de grond zakken. M’n mooie fiets in de drek, da’s toch erg. En het genante was, dat ik even eerder met leedvermaak de foto’s bekeek van die auto te water. Daarom beschouw ik dit als mijn straf. Eigen schuld, al is het mij een raadsel hoe die te water kwam. Niemand had het gezien en het waaide nauwelijks.
Gelukkig kwam er van alle kanten hulp toegesneld. De familie Damrich was net binnen, net de lijntjes vast en ze konden al aan de slag. Een lijn met een magneet eraan…een geluk bij een ongeluk: het was laag water. Hij lag op 2,50 meter diep en hij kon ‘m traceren. Toen kwam mijn steun en toeverlaat – wat moet ik zonder hem – Hans de Bakker met een dreg. De eerste poging was al gelijk bingo. Even later had ik de fiets weer op de steiger. Ondertussen schaamde ik me natuurlijk rot. Heel genant…en ik wil het er niet meer over hebben. Zaak gesloten.  Ok, hier de photootjes dan nog, ook dat is mijn straf.

Stevigremwerk

Stevigremwerk2
Ik ben nóg beduusd..hoe kon ie er toch invliegen, de fiets stond immers tegen de paal. De fiets wordt hier gelocaliseerd door Ralph van de Clara.

Stevigremwerk4
Vervolgens de dreg van Hans de Bakker naar de bodem en…hebbes. Omhoog die boel.

Stevigremwerk6 

Stevigremwerk8
Daar is ie weer!

Snel ander onderwerp nu.
Het is momenteel heel druk voor de tijd van het jaar. In juni hebben we normaalgesproken zo ’n 70 – 100 bootjes gemiddeld in de haven. Gister hadden we 200!  En dat op een maandag! Waar komen die toch allemaal vandaan vraag je je af. Het zijn in ieder geval geen mensen die moeten werken. Okee, er zijn er bij die geen kinderen op school hebben en gewoon een snipperweek van hun werk hebben. Verder zijn het mensen die alle tijd hebben, de generatie die ons land heeft opgebouwd om het zo maar met de nodige eerbied te zeggen.  Ja, echt alle tijd. En dat is voor ons wel eens moeilijk, want wij willen de mensen graag de nodige aandacht geven maar dat lukt niet altijd omdat we het gewoon razend druk hebben, hoewel het LIJKT of we alles in alle rust doen en de hele dag koffie drinken. Dus niet. Ze moesten eens weten wat wij allemaal moeten doen om alles draaiende te houden.
Maar goed, waarom hebben wij opeens zoveel boten in de haven. Welaan, het kan ook zijn omdat Terschelling deze week vol ligt. Kijk maar hoe alles er bij ligt:
Naamloos
Vreselijk! Daar wil je toch niet liggen…

En waarom ligt het daar vol? Wel, deze week is daar het (ik kan het nauwelijks op het scherm krijgen) Oerol-gedoe. Oerol, u weet wel, dat rare festival met ongewassen kunstenaars en dito toeschouwers die zich op het strand vergapen aan één of ander wapperend ding. Zéér af te raden om te bezoeken en het is me daarom een raadsel wat een mens daar naartoe trekt. In die haven lekker knus met z’n allen elf-dik liggen en daar ook nog voor betalen, ik kan het niet begrijpen.
Maar ik vind het prima, de rustzoekers komen gewoon naar Vlieland. Laat ze op Terschelling maar de horlepiep dansen en lekker kunstzinnig wezen en zogenaamd cultuur happen, daar hebben ze de ruimte om herrie te maken en rotzooi te trappen. Helem
aal prima. Zij de actieve bierdrinkende jongeren, wij de rustzoekers en natuurliefhebbers. Onderscheid moet er wezen, je moet een keuze hebben. Niets negatiefs dus aan dit verhaal hoor, begrijp me goed.
Maar dat is de reden dat we 100 boten meer hebben. Ze liggen daar tot en met komend weekend vol.

Verder nog nieuws? Onze vakantiekracht komt a.s. weekend weer. Geweldig, dan kunnen we langer open wezen, want dat is nu wel beperkt. Dat betekent dus ook dat binnenkort de hel losbreekt drukte begint met het zomerseizoen. Begin juli tot zegmaar half augustus volle bak. Dat is altijd zo geweest en we verwachten nu niet anders. ‘Vol’ betekent trouwens niet dat jachtjes geen kans maken om in de haven te liggen. Stel: de twee rode vlaggen hangen in top. Ok, dat betekent dat er geen boten meer worden toegelaten. Wil men toch een ligplaats, dan wordt er veelal eerst een nacht geankerd in de geul achter het dorp. De volgende morgen gaan er tientallen bootjes uit, terwijl de rode vlaggen erop blijven. Als er weer voldoende ruimte is geschapen – vaak rond 12 uur – worden de vlaggen weer gestreken, en dat is het teken dat de jachtjes voor de haven naar binnen kunnen komen. Net zolang er plaats is uiteraard. Vol is ook daadwerkelijk vol in een boxenhaven.  Dus: eerst ankeren, dan de volgende morgen voor de haven klaarliggen en de vlaggen in de gaten houden. Dat is het devies. Met andere woorden, kom gerust deze kant op van de zomer.

Okee, verder niets meer te melden.
Tot de volgende keer!

 

 

Van Pinksteren tot de Oorlamrace

Hehe eindelijk. Er zitten te weinig uren in een dag, dát is het. Voeg daaraan toe dat het blogje nou niet bepaald prio 1 is, dus daarom kan het zijn dat het wel een tijdje kan duren voor een update.

Maar daar is ie dan toch. Wat valt er te updaten…het Pinksterweekend vorige week, hoe druk was dat. Nou, in zo’n weekend staat of valt alles met het weer, en het weer was goed. Weinig wind, dus we gingen voor dubbel rood (vakjargon voor: we verwachtten een volle haven). En inderdaad, het liep allemaal keurig binnen, precies zoals verwacht. De rode vlaggen hadden we al mee in de rubberboot en de vakken liepen één voor één vol. Maar toen stopte de aanvoer en zowaar, er bleven nog enkele boxen vrij. Inmiddels was het tij gekeerd en dus konden de rode vlaggen weer worden opgeborgen. Niet dat het veel scheelde hoor, een tiental bootjes misschien, dus al met al kan je stellen dat we nagenoeg vol zaten. Niets te klagen dus! En dat terwijl  het in Terschelling slechts twee-drie dik lag…kijk, dát doet ons Vlielandse hart toch weer goed 🙂 Zonder ons op de borst te kloppen kunnen wij rustig zeggen dat we het toch aardig voor mekaar hebben momenteel. Mensen gaan tóch vergelijken met andere havens (Terschelling dus) en ja, hier en daar een puntje van kritiek, maar het merendeel is vol lof. Het schijnt toch heerlijk te liggen in zo’n box met gratis stroom (ok, zit in het havengeld verwerkt dus).
De datum van 26 juni nadert – de opening! Dan moet alles af zijn.  En het komt af. Zo wordt de marifoonantenne deze week geplaatst, eindelijk! – tot op heden ging de communicatie portofonisch, een bereik van een paar honderd meter en dan hield het wel op. En de wasserette is inmiddels operationeel. Het zijn prachtmachines met een hoge capaciteit, dus ze zullen ook wel weer uit het dorp naar ons toe komen verwacht ik.
We zouden vorige week de plakplaatjes met scheepsafmetingen op de palen aanbrengen, maar dat gelukte helaas niet, het waaide te hard. We hadden een boot geregeld en met hoog water konden we ze dan opplakken. Maar het waaide steeds windkracht 5-6 en dan is het toch te link. Binnenkort maar weer eens een poging ondernemen. Tot dat het zover is moeten we er bovenop blijven zitten en vaak lukt dat niet in deze tijd. Iedereen duikt nu in de eerste de beste box die ze zien en dan moeten wij ze er weer uitpraten. Ok, nog even volhouden…
Wat ze voor mij ook wel mogen aanpakken, is steiger B. Die looproosters zijn dan wel anti-slip, maar als je valt – en dat kan gebeuren bij het afmeren – dan ben je goed de sigaar.  En een hond kan er al helemáál niet op lopen.

P1010008aa
Kijk die arme Sander eens voorzichtig aan komen strompelen. Dit moet pijn doen…

P1010010a
Pinksterzaterdagmiddag. Bijna vol, hier en daar nog lege plekken. Als je goed kijkt (klik voor 800 * 600) zie je de heli en ambu tussen de masten. Ook op zaterdag ben je binnen een half uur in het ziekenhuis. 

P1010012a
Het restaurant is een regelrechte hit. Kijk eens hoe gezellig het wel niet is. Als je daar op het terras zit, verveel je je geen moment. Dit is het terras met het mooiste uitzicht van het westelijk halfrond dus als je er nog niet geweest bent, kom jezelf maar overtuigen. (De dranghekken worden binnenkort vervangen door vensters van een meter hoog).

Nog even over het restaurant: het heet ”’The Dining”. Handig gevonden niet? Van ‘dineren’, en als je het zo uitspreekt dan hoor je ‘deining’ – een nautische term dus. En de kaart is niet bepaald uitgebreid, maar het is gewoon goed. Althans, ik heb alleen nog maar positieve ervaringen vernomen. Ik moet binnenkort zelf maar eens testen (hebben ze spare-ribs?)

We hadden dan wel niet een 100% bezette jachthaven met de Pinkster, maar de werkhaven hadden we wél vol. Die zag bruin van de charters, je kon zowat van de ene naar de andere kant lopen. Dan praat je toch over een boot of 30. Dat ziet er zo uit:
P1010013a
Het nadeel is dat je nu geen zicht meer hebt op de jachtjes die voorbij varen.

P1010015a
Acht dik! Dat zie je toch niet veel.

P1010014a
Tweede Pinksterdagochtend. Een volle haven vanaf het dorp gezien.

Na de Pinkster hadden we een vrij rustige midweek, mooi tijd voor de klussen. En afgelopen weekend hadden we toch een aardig bezette haven verwacht, dan praat je over 100 – 150 bootjes. En waarom niet: het tij was goed en het weer was redelijk, dus laat maar komen denk je dan. Helaas….dat viel tegen. Een stuk of 70 slechts, hoe zou dat toch komen… Misschien windkracht 5 noordoost? Geen idee. Je kunt er soms geen staat op maken. Maar: de charterhaven hadden we toch weer aardig vol. Tegen de 30 alweer, jawel! Okee, daar zaten ook deelnemers van de Oorlamrace tussen. De Oorlamrace? Jawel, elk jaar organiseert de BAM deze zeilrace van Harlingen naar Vlieland voor klanten en personeel. Vroeger was dat echt spektakel, met tientallen skutsjes. Heel Vlieland liep uit om alles te volgen, het was echt leuk. Nu niet meer, slechts 5 charters deden mee. De winnaar was trouwens de Nil Desperandum. Weet u dat ook weer.

Wij gaan nu weer een klusmidweek tegemoet, gevolgd door de Duitse ‘Hemelvaart’ – de Fronleichnam. Met mooi weer kunnen we zomaar 200 Duitse jachten in de haven hebben liggen, dat hebben we eerder meegemaakt.

Tot de volgende maar weer!

Hemelvaart-vaart

En ja hoor, het ging zoals voorspeld: volle haven met de Hemelvaart. Alles klopte: het weer was gewoon perfect, zonnetje erbij en de wind was goed. Blijf dan maar eens thuis. Dat doe je dus niet, de trek naar Vlieland is te groot, je móet gewoon.  Woensdagmiddag hadden we alles in kannen en kruiken, met name v.w.b. de indeling op de lange steiger. Donderdag kwam de meute maar we kwamen nog niet vol. Dat was ook niet verwacht (meestal komt ‘Harlingen’ op de eerste dag van een vakantie, en ‘het IJsselmeer’ een dag later), maar vrijdag kwam de rest en al rond het middaguur moesten de bekende vlaggen weer in top. Wij zaten dus al vol, maar omdat Terschelling vanwege de H-T race gestremd was en men daar niet naar kon uitwijken, waren wij coulant en lieten niemand buiten wachten. We konden ze kwijt in de werkhaven en iedereen was tevreden. Het alternatief was ankeren, dat werd ook wel gedaan, maar in onze haven is het een stuk gezelliger – ook al heb je dan soms geen stroomaansluiting.
We merken trouwens dat we veel minder hoeven aan te sturen. Nog steeds hebben we de lengte-aanduidingen nog niet kunnen plakken op de palen (we wachten op een mogelijkheid van een werkschip of iets dergelijks, waarop we een hoogwerker kunnen plaatsen) maar omdat de meesten nu alweer voor de tweede of derde keer langskomen, is het systeem nu wel bekend. Ook merken we dat sommigen zich goed hebben voorbereid d.m.v. het goed lezen van onze website. Daarop staat een plattegrond met de steigers en de aanbevolen lengtes van de boten.
Al met al was het gewoon een SUPERweekend! Een boel reuring in de haven (ja wat wil je, met 350 boten). Iedereen tevreden, met name onze penningmeester, en vergeet de lokale middenstand niet. Dat hebben ze toch maar allemaal gemist vorig jaar. Over volle havens gesproken, persoonlijk (ik zeg: persoonlijk) hoeft dat voor mij niet, volle havens. Ik vind het te massaal. Het is voor ons alleen maar pezen, pezen en nog eens pezen en alles moet onder controle. Er mag ons niks ontglippen. Door die drukte krijgen wij geen tijd voor een praatje pot persoonlijke benadering en dat is jammer. Nee hoor, doe mij maar een haventje van 50 – 100. Mooi overzichtelijk ook.
Trouwens, alleen de vrijdag van de Hemelvaart hadden we dubbel rood hangen, op zaterdagmiddag waren er al een heleboel boten vertrokken – en dat had alles te maken met het tij van zondag (te vroeg/te laat).
Eerder afgelopen week hadden we dikke ellende van de Bruine Vloot. Althans, van de opvarenden van de charters. Rotzooi, vernielingen, containers versleept, geraniums uit het dorp in de toiletpotten, je kunt het zo gek niet bedenken. Politie erbij, rapporten gemaakt en uit het dorp kwamen al geluiden om voortaan die Bruine Vloot maar te weren uit de haven. Nou, ik kan me er wel wat bij voorstellen. Persoonlijk (ik zeg met nadruk: persoonlijk) mag het van mij. Zo verwens ik ze vaak als ik mijn eerste rondje door de toiletten doe. Wat ik daar soms aantref is met geen pen te beschrijven. Nee, die ruimte in de werkhaven kan dan mooi gevuld worden met steigers. Kunnen we zo 100 jachten kwijt. (En dat vind ik niet eens zo’n gek idee).

Op het ogenblik (maandag) hebben we nog steeds mooi weer, maar dat verdwijnt vannacht met helse buien en harde wind (misschien wel een stormpje).
Dit komt er aan, ik ben benieuwd:
Radar

Maar: vanaf donderdag krijgen we hogedruk en de Pinksterdagen beloven toch zonnig te worden. Met andere woorden: we gaan weer vol! Let maar op.

En vandaag is het restaurant open gegaan! Jawel! Helaas had ik mijn cameraatje niet bij de hand anders had ik een plaatje geschoten van het gezellige terras.  Het zal gelijk al vol. Het is zondermeer de mooiste plek om een terrasje te hebben, als je daar zit heb je een geweldig uitzicht, en in de haven is er altijd wel de nodige reuring. Ik zou zeggen: kom snel kijken!
De snackbar was afgelopen vrijdag al open gegaan. Het is een basic-snackbar, rechttoe-rechtaan. Precies goed en heel verstandig, ze hebben tafels en stoelen voor de deur geplaatst.
We hebben nu dus een mooie supermarkt, een snackbar en een restaurant zeven dagen per week open. Eindelijk hebben we wat te bieden, we hebben er lang op moeten wachten, maar het was het waard.
Er zijn alleen nog wat problemen met de wasserette, maar ook dat komt goed. Ook zijn we bezig met de webcam, even geduld nog.

Even een paar photootjes en dan was dat het weer.

P1010004   
Het terras van het restaurant, twee dagen voor Hemelvaart. Bijna gereed.

P1010005

De ruimte voor de waterkering zit er nu ook in.

P1010006
Vrijdagmiddag, Hemelvaartweekend. De voorhaven ligt vol jachtjes. Op dit moment 350 boten in de haven.

P1010007
Zaterdagochtend. Het restaurant is nog niet operationeel, het terras is verder klaar.

Tot na Pinksteren!

Interbellum

Nou mensen, Siep Vis is vanmiddag aangekomen dus we kunnen met een gerust hart het seizoen in. De rest van de praatjesclub volgt binnenkort, met andere woorden het wordt weer een gezellige boel 🙂

En tussen ons gezegd en gezwogen…volgens mij is het al twee weken geleden sinds het laatste blogje. Het gaat ook veels te snel allemaal, waar blijft de tijd…de dagen gaan over een maandje alweer korten, het is toch te gek. Maar kom, niet getreurd, we gaan genieten van elke dag en dit seizoen wordt supergezellig, let op mijn woorden.

Het vorige blogje ging over die drukke Meiweek. (Het was echt één drukke week, de tweede was weer rustig – weten we nu voor volgend jaar). Nu zitten we in een soort interbellum, even rust tussen haakjes tot aan de Hemelvaart. Ja, rust in de haven (bootje of 20 gemiddeld door de week)  maar ondertussen wordt er kei- maar dan ook keihard gewerkt. En de gang zit er echt in mensen, het gaat nu wel heel snel allemaal. Want wat is er allemaal bereikt in de voorgaande week:

1. de PIN is aangesloten en functioneert.
2. het Internet in ons kantoor is aangesloten.
3. we hebben weer (vaste) telefoon.
4. de KPN Hotspot is weer aangesloten.
5. onze balie is geplaatst.
6. er zijn nieuwe bruggen geplaatst.

En volgens mij vergeet ik nog wat.
Maar…we kunnen weer functioneren in ieder geval. Met name die PIN…een zegen dat ie het doet, want 9 van de 10 klanten gasten gebruiken PIN. In de Meivakantie was het gewoon een ramp. Komt er eentje aan de balie (ik bedoel voor het bordkarton), ik zeg dat is dan 76,33 graag – zó da’s nie goedkoop – nee nou ja, tis nu eenmaal zo kan er ook nix aan doen – kan ik me kaartje gebruiken?- nou nee want we hebben geen PIN nie, want ja, die KPN he, je kent het wel, het is me wat pfff…- o, en nu dan, ik heb niet genoeg contant – nou, in het dorp zijn twee banken met PIN, kunt u daar geld opnemen – hoe kom ik daar – nou zus en zo – tot hoe laat bent u open – tot vijf minuten geleden, maar u kunt morgen ook betalen hoor – maar ik ga morgenvroeg om  5 uur weg, want het tij dit en dat ……….
Affijn, zo ongeveer ging een niet afgeronde betalingstransactie in z’n werk. Dus, in zo’n geval bleven we langer open, we zaten er ’s avonds om 10 uur nog! Dus..heel fijn zo’n PIN. Dat was écht prio 1.
Prio 2 was het Internet. Tegenwoordig gaat heel veel via de mail en dergelijke. Dat kon dus sinds september vorig jaar niet meer, dus ik handelde alles maar thuis af. Best wel lastig soms.
Prio 3 het WiFi-gebeuren. Dat werkt sinds afgelopen woensdag weer. De kraskaartjes zijn ook al binnen dus we zijn weer in de lucht, iedereen kan z’n gang weer gaan. Men rekent er gewoon op. Kreeg gelijk alweer de gebruikelijke reactie: waarom doen jullie het niet gratis, kan makkelijk, je hoeft alleen maar een router te plaatsen. Antwoord, ja weet ik. Hier komt de reden: stel, we doen het gratis. Tijdens het surfen op ons netwerk raakt iemand offline. Komt niet meer online. Wat doet diegene? Juist, hup naar het havenkantoor, waar het op dat moment druk is. Komt ie aanzetten met z’n laptop. Ik heb geen verbinding meer, waarom niet, kijk er es even naar.
Kijk, en daar hebben we dus mooi geen tijd voor, voor die flauwekul. Want dat gebeurt. Dat gebeurde nl. ook vorig jaar juni, toen we in zo’n keet zaten. Had ik een draadloos routertje van mezelf omdat de KPN nog niet gexefnstalleerd was. Achtermekaar kwamen ze. Het hele hok vol met laptops. Gek werd je ervan. Op het laatst leek ik wel een helpdesk. Nou, met name dáárom laten we het de KPN doen. Doet ie het niet? Bel maar 0900-etc, zij helpen u wel verder, daaaag! En dat werkt. Plus, dat de KPN altijd een werkende verbinding garandeert. Is er stroomuitval op een steiger met een antenne? Ze hangen dezelfde minuut nog aan de telefoon. Nee hoor, werkt perfect zo.  We laten het bij de KPN. Plus dat ze op dat eiland ten oosten van ons ook KPN Hotspot in de haven hebben, dan kunnen ze met hetzelfde kaartje doorsurfen. Daar is dus over nagedacht.

Wat nog níet klaar is, is het restaurant, de snackbar en de wasserette. Misschien volgende week, wie zal het zeggen. Het anker voor het gebouw is ook weer helemaal opgelapt en het lacht je gewoon tegemoet. En….de webcam. Daar wordt aan gewerkt, gewoon even geduld hebben, komt goed.

Afgelopen donderdagnacht beleefden we hier de Schuttevaerrace. Mensen mensen, dat was me een partij afzien zeg…niet normaal. Ik stond vanaf 12 uur ’s nachts tot een uur of half vijf op steiger B, in de striemende regen, boten af te houden, stukje meelopen om de route naar onze post uit te leggen, zeggen dat ze op steiger C moeten wachten..harde oostenwind, geeneens tijd voor de koffie…ach, ja denk je dan, het is voor een goed doel en wat doet een organisatie zonder vrijwilligers.
Gelukkig is alles goed verlopen wat ons betrof. Volgend jaar gewoon weer – maar als rayonhoofd ga ik wel voorstellen om het nu maar eens op een meer Christelijk tijdstip te houden want ik had me toch een jetlag van hier tot Tokyo…

A.s. weekend dus de Hemelvaart. De Weeronline zegt half bewolkt en ZW 3-4, met andere woorden: druk, misschien wel vol. Zal me niks verbazen. Ook al omdat de H-T race net in dat weekend is. Dan zit  zitten ze hiernaast vol en wat wordt dan de uitwijk? Juist.

Ok, ik ga een paar photootjes doen.

P1010001a_2
In de haven is al veel te beleven, maar ook in de lucht zo nu en dan. Even klikken voor de vergroting en wat zie je dan? Jawel! Een sappige B-52, meneertje! Niet bepaald alledaags. Dat doet mijn spottershart goed 🙂

P1010001aa
Onze hal. Wát een balzaal he? Geweldig….!

P1010002aa
Onze balie…nu zitten we sinds lange tijd weer achter glas.

P1010003aa
Yes yes…we hebben de Blauwe Vlag! Alvast dank voor de felicitaties 🙂

P1010004a
Dit uitzicht verveelt nooit, maar dan ook nooit.

P1010006a
De nieuwe bruggen worden op hun plaats getakeld.

P1010016a
Ook hondjes kunnen er nu op lopen.

P1010002a
Wat gebeurt er als een charter van 40 meter een bolder gebruikt om met westenwind van de lange kade af te komen? Dit!

P1010011a
De cafetaria in wording.

P1010014a
Anker afbikken en de vlaggemast voorbereiden…

P1010019a
En tenslotte de voortgang van het restaurant. Stand van 14 mei.

Dat was het weer tot zover.
De groeten!